NL / EN

Nobleo's Max van Lith genomineerd voor Constructeursprijs

Interview Max van Lith – Neil Corben / 21.09.2017
 
Eén van de meest recente aanwinsten binnen Nobleo Technology, Max van Lith, is genomineerd voor de prestigieuze constructeursprijs 2017.
Deze prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan de student met het beste afstudeerproject binnen het vakgebied Mechanical Engineering. Deelnemende universiteiten komen uit Nederland en België
en de winnaar ontvangt een trofee, een certificaat, een geldprijs maar bovenal eeuwige roem.
 
Hoog tijd dus voor een nadere kennismaking met Max van Lith:
 
Max, gefeliciteerd met je nominatie! Door wie ben je genomineerd?
“Kandidaten worden genomineerd door hun begeleider of professor. In mijn geval is dat dus Nick Rosielle van de Technische Universiteit Eindhoven. Dat kwam voor mij als een grote verrassing. Ik was na mijn afstuderen op vakantie gegaan en daarna al enkele weken aan het werk bij Nobleo. Op een ochtend kreeg ik een mailtje dat ik blijkbaar genomineerd zou zijn. Op dat moment lag mijn afstuderen al ruim twee maanden achter mij.”
 
Wat heb je gemaakt?
“Ik heb een z-mechanisme ontworpen voor wafer handler robots. In mijn geval werkt de wafer handler robot in een clustertool. Zo'n clustertool wordt gebruikt om halfgeleiders, zoals computerchips, laagje voor laagje op te bouwen op een silicium schijf. Deze schijf wordt de wafer genoemd. De wafer handler robot gebruikt het z-mechanisme om de wafer op te pakken, de robot verplaatst daarna de wafer naar de volgende proceskamer in de clustertool. Met het z-mechanisme wordt de wafer weer neergelegd. Dit gebeurt allemaal in een extreem schoon vacuüm, want de halfgeleiders zijn erg gevoelig voor contaminatie tijdens de productie.”
 
Interessant, wat was hierbij de grootste uitdaging?
“De clustertool zorgde voor de grootste uitdagingen voor mij. Hoe ontwerp je een z-mechanisme dat zo weinig mogelijk contamineert? Hoe ga je om met de diepe vacuümcondities? Een clustertool is van binnen ongeveer net zo hoog als een schuimkraag op een vers getapt pilsje. Hoe zorg ik dat mijn z-mechanisme daar netjes binnenin past? Hoe krijg ik binnen die beperkte hoogte genoeg stijfheid? Hoe zorg ik dat de bewegende massa laag genoeg blijft? Daarnaast moeten clustertools jarenlang achterelkaar 24/7 blijven draaien. Dus hoe ontwerp ik een z-mechanisme dat betrouwbaar werkt? Het werken met clustertools brengt meer dan genoeg uitdagingen met zich mee.”
 
Wat houdt de nominatie in?
“De Wim van der Hoek Award is een prijs voor het beste afstudeerproject op het gebied van werktuigbouwkundig ontwerpen. Wim van der Hoek was tussen de jaren '60  en de jaren '80 als professor op de TU/e een pionier in deze discipline. Vandaag de dag zijn we in Nederland, vanwege onze unieke manier van construeren, één van de besten ter wereld op gebied van snel en precies positioneren. De constructieprincipes die we daarvoor nodig hebben zijn onder andere door Wim van der Hoek ontwikkeld. De nominatie houdt dus in dat mijn z-mechanisme tot de beste werktuigbouwkundige ontwerpen van Nederlandse en Vlaamse studenten gerekend mag worden. Het is natuurlijk een grote eer om zo vroeg in mijn carrière al voor een prijs genomineerd te worden.”
 
Hoe was de samenwerking met je begeleider?
“Tijdens mijn afstuderen heb ik elke maandag op de TU/e gezeten met mijn begeleider. Die hield dan een overleg met al zijn studenten. Dat was het vaste moment in de week om de voortgang te evalueren en te brainstormen over problemen waar ik tegenaan liep. De regelmaat voorkwam dat problemen te groot werden om zelf aan te pakken, zodat ik steeds doelgericht en effectief kon blijven ontwerpen. Mede dankzij die samenwerking heb ik nooit lang vastgezeten op een enkel vraagstuk.
Mijn afstuderen heb ik uitgevoerd bij VDL ETG. Ook daar had ik een begeleider. Met hem kon ik de deliverables voor VDL ETG bespreken. Aangezien hij pas enkele jaren geleden is afgestudeerd bij dezelfde begeleider op de TU/e, begreep hij mijn proces heel goed. Daardoor hebben we steeds specificaties kunnen definiëren die voor mij realistisch waren om te behalen terwijl de belangen van VDL ETG behartigd bleven.”
 
Waarom heb je voor VDL ETG gekozen?
“Ik wist dat VDL ETG zich focuste op de high tech industrie, maar ik had er geen duidelijk beeld bij. VDL is natuurlijk een enorm bedrijf in deze regio, ze maken teveel om op te noemen. Toen ik deze opdracht kreeg aangeboden merkte ik met wat voor soort problemen VDL ETG zich bezighoudt. Ze boden mij een interessante uitdaging aan. In essentie was deze heel simpel: Til een silicium schijf op. Het waren juist de randvoorwaarden, opgelegd door de clustertool, die het zo uitdagend maakte. Daarnaast speelt VDL ETG al sinds ze begonnen als Philips Machinefabrieken een belangrijke rol voor Eindhoven. Het is als Eindhovens student natuurlijk prachtig om deel uit te kunnen maken van iets typisch Eindhovens.”
 
Wat waren de conclusies van je project?
“In traditionele wafer handler robots zien we dat contaminatie wordt verholpen door speciale afdichtingen te maken die vaak duur en vooral zwaar zijn. Daarmee gaan de kostprijs van een robot omhoog en de prestaties omlaag zodra de eisen aan contaminatie strakker worden. Tijdens mijn afstuderen besloot ik dat ik deze problemen anders aan wilde pakken: Als er geen bron van contaminatie meer is, dan kunnen de afdichtingen volledig achterwege gelaten worden.
Bronnen van contaminatie zijn wrijvende of rollende contacten, botsingen en uitgassen in het vacuüm. In de basis is mijn ontwerp een elastische rechtgeleiding met een contactloze actuator. Als gevolg heeft mijn z-mechanisme geen speling, ondervindt het geen wrijving en er is geen smeermiddel nodig. Naast het feit dat het ontwerp inherent geen contaminatie produceert, is de beweging zeer precies te regelen en is er geen slijtage. De analyses die ik heb gemaakt laten zien dat het ontwerp aan alle gestelde eisen voldoet.”
 
Wat is de leukste herinnering aan dit project?
“Dat is niet echt samen te vatten in een enkel moment. Het was vooral het groeiende besef van wat mijn ontwerpkeuzes voor consequenties hebben. Het begon met de keuze om alle bronnen van contaminatie te verwijderen. Ik heb wat schetsen gemaakt van elastische rechtgeleidingen met schematisch daarin het blokje 'contactloze actuator'. Telkens als ik de ontwerpen meer detail gaf, of een nieuwe analyse had afgemaakt, nam mijn vertrouwen in het ontwerp toe. Langzaam maar zeker besefte ik dat ik ontwerpkeuzes had gemaakt waardoor alle gestelde eisen gehaald of overtroffen konden worden. Het idee dat ik mooie machines zou kunnen ontwerpen, dat is waarom ik ooit voor mijn studie werktuigbouwkunde heb gekozen. Ik heb tijdens mijn afstuderen beseft dat ik dat daadwerkelijk kan bereiken.”
 
Hoe ben je uiteindelijk bij Nobleo terechtgekomen?
Een maand voor mijn afstuderen kreeg ik een berichtje op Whatsapp van een vriend van me, die toen al bij Nobleo werkte. Hij vroeg of ik eens met iemand van Nobleo wilde babbelen. Ik ben een paar weken later op gesprek gekomen bij een Business Developer. Ik wist van te voren eigenlijk niet dat het een sollicitatiegesprek was, ik rekende meer op een informele kennismaking. Ik had me dan ook compleet niet voorbereid. Juist daarom hadden we een heel open en eerlijk gesprek. Het was geen wederzijds verkooppraatje, zoals dat wel eens op formele sollicitaties voorkomt. Ik voelde me daardoor heel welkom en ik werd serieus genomen door Nobleo. Na een tweede en derde gesprek kreeg ik een aanbod. Ik heb wel bij wat andere bedrijven gesolliciteerd, maar de sfeer en het aanbod van Nobleo waren gewoon stukken beter. Ik voelde me hier thuis, dus ik denk dat ik op de juiste plek terecht ben gekomen.”
 
Wat is je ambitie bij Nobleo?
“Ik denk dat ik te jong ben om precies te weten wat ik wil bereiken met mijn carrière. Bij Nobleo krijg ik de kans om voor verschillende partijen opdrachten uit te voeren en in de breedte ervaring op te doen. Daarna kan ik me gaan specialiseren in een specifieke richting waar ik het meeste voor voel. Voorlopig maak ik me daar geen zorgen over. Ik ga de komende tijd gewoon lekker ontwerpen, en hopelijk een paar machines bouwen waar ik trots op mag zijn.”